Nieuws

Met teamgevoel gepromoveerd

23 juni 2015

Voor 40 onderdelen, voor twee dagen topatletiek en één wedstrijd stel voor je voor één keer niet je eigen prestatie, maar het teambelang voorop. Kortom het was weer tijd voor de Europacup landenteams op het Griekse eiland Kreta. En wat ik zojuist hierboven beschreef is helemaal waar. Het teamgevoel maakt deze wedstrijd zo ontzettend bijzonder. Binnen de atletiek ben je altijd een enkele individu die verantwoordelijk is voor zijn of haar eigen prestatie en een enkele individu die zijn wedstrijd in de meeste gevallen alleen moet afwerken.

Vorig jaar stonden we met het team in de super league, omdat twee magische dagen in Dublin 2013 ervoor zorgden dat Nederland kon promoveren naar het aller hoogste niveau. Helaas redden we het toen net niet, waardoor we dit jaar weer konden gaan strijden om terug te komen naar het hoogste niveau. De start was wellicht wat stroef, maar toen de Nederlandse trein eenmaal op gang was gebracht rolden daar heel mooie prestaties uit.

Over mijn eigen prestatie ben ik zeker tevreden, al miste ik een klein beetje de tegenstand op dit niveau. Mijn plan voordat ik naar Griekenland was afgereisd was om er een hele harde wedstrijd van te maken en daarmee ook gelijk een snelle tijd neer te zetten op de 5000 meter. Maar door de warmte op het eiland werd dat plan bijgesteld naar het gaan voor de overwinning.

Zoals verwacht kwam de Portugese Dulce Felix vrij snel op kop te lopen, waarna mijn plan zich vertaalde in het volgen. Toch voelde het tempo te makkelijk aan, waardoor ik besloot na 2000 meter een versnelling te plaatsen om te kijken hoe Felix zou reageren. Tot mijn verbazing had ik gelijk een gat, waardoor ik niet meer twijfelde en lekker mijn eigen tempo ben doorgelopen. Dat betekent niet meer twijfelen, maar gewoon blijven gaan. Het voelde eigenlijk nog best zwaar aan, maar de rondetijden lieten zeer constant 73/74 zien zonder te verslappen, wat me voor de 10 000 meter over 2,5 week in Tallinn een zeer goed gevoel geeft.

Eigenlijk wou ik nog een snelle laatste ronde lopen, maar het gebrek aan tegenstand en het goede gevoel zorgden ervoor dat ik de wedstrijd rustig heb uitgelopen en er de laatste 100 meter vooral van heb genoten. Want hoe je het ook bekijkt, de 12 punten voor het team waren binnen en dat was dit weekend alles wat telde!

En met een super tweede dag van Nederland was het voor de 4x 400 meter bij de mannen al duidelijk: in 2017 zal Nederland weer strijden op het aller hoogste niveau, het niveau waar naar mijn mening Nederland gewoon thuis hoort!

Jip

Foto: Bjorn Paree

  • NOC*NSF
  • New Balance