Nieuws

Met een glimlach naar het goud

10 december 2018

Tuitende oren en een glimlach van oor tot oor, dit was hoe de situatie ervoor stond vannacht, na afloop van de EK cross. Al voor de wedstrijd kwamen er positieve geluiden over het opzetten van de “Holland Hill”, maar dat het zo indrukwekkend zou zijn had ik nooit gedacht. Aan de Warandeloop twee weken geleken had ik al een goed gevoel overgehouden over het parcours. Daarom had ik er bewust voor gekozen om op zaterdag bij de officiële parcoursverkenning alleen een rondje te wandelen en daarna de rust van het Safari Resort weer op te zoeken.

Op de dag van de wedstrijd, in het donker van de ochtend, heb ik samen met Maureen Koster nog de benen twintig minuten losgelopen, om ons daarna rustigaan klaar te maken voor de wedstrijd. Omdat ons verblijf dichtbij het parcours lag waren we zelfs nog in de huisjes toen de eerste start van de dag al geweest was. Vol spanning zaten we voor de livestream te kijken wat de junioren meiden en jongens zouden doen. En met de teammedaille voor de meiden junioren hadden we in ieder geval een mooi voorbeeld.

Vlak voordat we de warming-up begonnen brak de hemel nog eenmaal open met een ontzettend harde regenbui. Dat betekende gelijk even de planning aanpassen, zodat we de warming-up in ieder geval droog konden beginnen. We hadden gelukkig voor de start nog ruim de tijd om wat versnellingen op het parcours te doen. Al na de eerste versnelling was de conclusie duidelijk: het parcours was modderig!

(Tekst gaat verder onder de foto)

Ik ben de eerste ronde agressief gestart om zo minder in het gedrang te komen. Daarna heb ik gelijk mijn eigen ritme gezocht en mezelf beziggehouden met mijn eigen wedstrijd. Al snel merkte ik dat ik steeds meer atletes begon in te halen en dat gaf enorm veel zelfvertrouwen. Waar ik het laatste jaar af en toe moeite had om diep te gaan, had ik daar totaal geen moeite meer mee. Ik heb de afgelopen maanden mentaal enorm veel stappen gezet en daarmee is het zelfvertrouwen in eigen kunnen ook enorm gegroeid.

Met een goede laatste ronde eindigde ik op een prachtige vijfde plaats en daar ben ik ontzettend blij mee. Als kers op de taart pakten we in het teamklassement de gouden medaille. Dit was tevens ook de beloning voor al het publiek die alle Nederlandse atleten in de regen en wind hebben staan aanmoedigen. Want ik kan niets anders zeggen dan dat het een mega indrukwekkende ervaring was! Ik heb nog nooit zoveel gelachen tijdens een wedstrijd.

Jip

 

Foto boven: Bjorn Parée / Foto midden: Lars van Hoeven

  • NOC*NSF
  • New Balance